Niegdyś jak byłam nastolatką ewidentnie i bezdyskusyjnie myślałam że nie wyjdę za mąż, chciałam mieć dzieci ale na Boga po co mieć męża? Widok bez końca kłócących się rodziców został dozgonnie utrwalony w mojej psychice, co zaowocowało takimi poglądami na życie rodzinne. Los, a bardziej mój obecny mąż zmienił moje plany i wyszedł z tego całkiem dobry wynik. Po kilku latach mogę zaobserwować że rodzina jest znakomitą instytucją. Myślę że moda na single już zaczyna mijać, single mający ok. 40 lat po prostu zaczynają się czuć samotnie, wszystkich mogą znużyć przygodne i nietrwałe znajomości. Wtedy fantazjują o trwałym partnerze ,który może dostarczyć spokój, poczucie bezpieczeństwa, szczęście i jeszcze wiele innych ważnych wartości tak bardzo koniecznych w zwykłym życiu. Bardzo się cieszę, że moje nastoletnie fantazje nie weszły w życie, bo pewnie była bym teraz całkiem innym człowiekiem. Dzięki przychylności losu nasza cała rodzinka jest w całości i możemy na siebie liczyć . Będąc partnerką w związku przekonałam się ze zdołam walczyć o swoją familię jak lwica, poczułam potęgę, jakiej prawdopodobnie nie miała bym będąc sama. Miłość od początku dziejów świata była i jest powodem wojen ,zbrodni i wielkich tragedii, toteż powinno się jeżeli już się ja ma, poświecić ciut czasu żeby ją przedłużać.

Warto zobaczyć: wniosek o podział majątku | Folie samoprzylepne | Legowiska